Hoe breng je een oude herberg weer tot leven, zonder dat ze haar ziel verliest?

Met de details, is het antwoord. Gebloemd servies met een gouden randje, geen twee borden hetzelfde. Het bedlinnen van Proflax, waar gasten steeds naar vragen. De badkamers met Zellige-tegels en een gouden kraan. Een vintage lamp. Op maat gemaakte houten tafels. Een ontbijt geserveerd op etagères, op grootmoeders gebloemde tafelkleedje. Servies uit de porseleinstad Selb. Elke hotelkamer heeft zijn eigen kleur, zijn eigen stof. Afternoon Tea, Aloe Vera en Mary Gold. Allemaal van Painting the Past. BO21 Humus als tegenwicht. Een leemkleur die niks doet, en juist daarom werkt. Warme tinten vangen het ochtendlicht op en houden het vast, ook op een grijze Beierse dag. De kussens, de met Rohleder beklede stoel en de gordijnen doen de rest: die maken een kleine kamer geen kleine kamer meer. De kussens, de met Rohleder beklede stoel en de gordijnen doen de rest: die maken een kleine kamer geen kleine kamer meer. Warme materialen, expressieve kleuren zoals het Red Velvet in de gelagkamer van het restaurant, een plek met een eigen gezicht in plaats van weer een strak minimalistisch interieur. Precies waar de gast van nu naar verlangt. Iets wat ik meenam uit mijn jaren in de PR: een plek moet niet alleen mooi zijn, hij moet iets te vertellen hebben. Het resultaat: Bayerns Lieblingsbiergarten 2025. 9,2 op Booking. Volgeboekte kamers en tafels. Een item op de regionale tv. En een handschrift dat inmiddels wordt nagedaan.

“Ik wist wie ik was. Maar niet hoe ik daar moest komen”

Marion Meyerhöfer, Bräustüberl Schönbrunn